sprekende ezels

zat ze in een bar at ze ongeduldig de minuten
die zich als spaghetti voor haar uitstrekten
gaf haar ogen maar eens goed de kost
ach, de jacht om surrogaat
gold rush en een speld in een hooiberg
niets van dat aan haar adres
het was al laat, of hij
de tijd van illusies ver voorbij
bekeek ze de dingen dan te graag van boven
terwijl ze er van onder eigenlijk ook al wel goed uitzagen
viel ze altijd voor degenen die haar poëzie niet zagen
maar deze noten kraken niet
zijn stem piekt en alles rolt
op slechts een af en toe gemiste toon na maar
dat kan toch de beste overkomen
wijze mensen zeiden eens dat je niet met elke impuls moest meegaan
maar dat leek haar niet haar timbre
en daarbij had ze het gevoel iedereen hier te kennen
en ze deed geen mensen die ze kent
had ze dan toch echt de hel aan format
je moet tenslotte toch iets van criteria hebben
zou ze ooit
ach, vergeet
en neem nog een glas water voordat je gaat slapen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s